winterpostelein kweken
Winterpostelein: een bron van vitaminen
Winterpostelein is een bladgroente voor gebruik als salade, in rauwkost of stampport in herfst en winter. Nooit problemen met ziekten en plagen! Winterhard, alleen bij kale vorst wordt de kleur van het blad minder mooi en is afdekken gewenst. Geen bemesting nodig. Gebruikelijk is om in augustus te zaaien. Als de bodemtemperatuur nog te hoog is, komt de kieming veel trager op gang. Dus niet te senl denken dat het niet goed komt. De zaden van winterpostelein zijn klein, door de zaden te mengen met fijn zand is het gemakkelijker om voldoende ruim te zaaien. Indien gebruik gemaakt wordt van een zaaimachine is mengen met suiker een goede methode. Een rijafstand van 20 à 25 cm hanteren. In de rij niet te dicht zaaien. Van oorsprong komt de plant winterpostelein (of Claytonia perfoliata) uit Noord-Amerika en is via Cuba onze richting op gekomen. Winterpostelein met zijn schotelvormige topblaadjes waaruit een minibloem op steeltje tevoorschijn komt, is een ware vitaminebom in de wintermaanden, en levert bovendien calcium, magnesium en ijzer. De knapperige, sappige blaadjes worden niet vaak in winkels aangeboden, daarom kun je het beste zelf gaan zaaien en kweken. Zaaitijd: tussen begin juli en half september. Na het zaaien niet afdekken met grond, alleen licht aandrukken. Bodem: alle grondsoorten, maar die moeten wel constant vochtig zijn. Plantafstand: breedwerpig of op rijen van 20 cm Hoogte: tot 40 cm Plukken: vanaf de late herfst tot het einde van de winter Eetbare gedeelte: blad en stengel Bemesting: winterpostelein geeft vaak de indruk dat het een woekerplant is, maar niets is minder waar. Het spreekt voor zich dat deze plant geen extra bemesting vraagt. Zaai of plant ze bij voorkeur op een zandlemige bodem die vrij nat wordt gehouden. Deze eenjarige heeft namelijk een hekel aan droge omstandigheden. Als in de herfst de eerste jonge plantjes winterpostelein kunnen worden geoogst, pluk dan vanaf de buitenkant, laat het hart staan, want dan produceert de plant nieuwe bladeren en volgt een nieuwe oogst. Kook winterpostelein niet. Eet de iets zure blaadjes en de stelen rauw in een salade. Heerlijk met een vinaigrette van olijfolie, sinaasappelsap en mosterd. Of maak er een stamppot mee.Winterpostelein: bron van vitaminen
De werking van deze winterharde postelein wordt heel vaak onderschat. Daar de plant winterhard is en zich helemaal niets aantrekt van koude perioden kan er geoogst worden tot maart. In de winter en het vroege voorjaar is winterpostelein een bron van vitaminen. Calcium, ijzer en magnesium worden erin aangetroffen, samen met vitamine C, iets waar het menselijk lichaam in het voorjaar naar hunkert.Practische tips en weetjes
- Winterpostelein wordt rauw in salades verwerkt of gekookt als spinazie - hooguit twee dagen te bewaren in de koelkast - deze winterharde soort zit boordevol vitamine C - jonge planten kunnen reed in de herfst worden geoogst zomerpostelein kweken kas
